System nie podaje jednej liczby. Liczy RRSO równolegle kilkoma metodami i przy każdej pokazuje wzór, z którego wynik powstał - razem z tym, jak wypada zaokrąglenie. Widzisz więc nie tylko, że podana w umowie wartość jest nieprawidłowa, ale też którą metodą kredytodawca mógł ją uzyskać i w którym miejscu odszedł od załącznika.

Na tym polega skuteczne postawienie tego zarzutu: nie na jednym twierdzeniu, tylko na zestawie policzonych i pokazanych hipotez.

Kwotę roszczenia liczymy na podstawie rzeczywistej historii spłat - najlepiej z zaświadczenia z banku, a nie z harmonogramu odtworzonego z parametrów umowy. Różnica jest istotna zwłaszcza wtedy, gdy klient wciąż spłaca: początkowe raty to w większości odsetki, więc dopiero faktyczne wpłaty pozwalają rzetelnie oddzielić kapitał od kosztów i policzyć, o ile spadnie rata.

Przed przeliczeniem potwierdzasz kompletność wpłat do dnia analizy osobnym krokiem, żeby żadna rata nie wypadła z rachunku.

Do wstępnej kwalifikacji sprawy wystarczy sama umowa. Wynik jest wtedy orientacyjny; dokładna kwota roszczenia wymaga historii spłat.

Wynik pobierasz jako osobny dokument, który opisuje, jak RRSO powinno zostać policzone w tej konkretnej umowie i gdzie kredytodawca popełnił błąd. Zgodnie z orzecznictwem TSUE i sądów powszechnych, gdy konsument zarzuca bankowi błędne RRSO, to bank powinien wykazać poprawność swojego wyliczenia. Ty przychodzisz do sądu z dokumentem, który wykazuje rzecz matematycznie - z naszej praktyki wynika, że banki najczęściej się do niego nie ustosunkowują.

Dokument sporządzony jest językiem prawniczym, jako materiał do postępowania. Podpisujesz go jako pełnomocnik albo załączasz do pozwu.